tytulowe
Marian Gardziński  był znaczącą postacią w pejzażu Naszej Uczelni i naszego Miasta. Przede wszystkim był artystą którego obiekty rzeźbiarskie, prace malarskie są szeroko znane, rozpoznawalne i zawsze były komentowane w oczekiwaniu na kolejne propozycje artysty. Marian Gardziński  ukończył studia na Wydziale Rzeźby  Akademii Sztuk Pięknych  w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1965r. w pracowni profesora Franciszka  Strynkiewicza. Po ukończeniu studiów, skupiał się  w równym stopniu na  indywidualnych poszukiwaniach twórczych w dyscyplinach plastycznych, oraz pracy pedagogicznej .


Marian Gardziński był rzeźbiarzem wszechstronnym, o czym świadczą jego liczne realizacje  i nagrody w ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach rzeźbiarskich i medalierskich. W 1973 r. otrzymał III nagrodę w konkursie na pomnik Fryderyka Chopina dla Londynu. Zrealizował pomniki: Henryka Sienkiewicza w Okrzei, papieża Jana Pawła II i popiersie Tadeusza Kościuszki w Siedlcach. Uczestniczył w wielu wystawach w kraju i za granicą. Od roku 1978 zajmował się malarstwem, które stało się znaczącą dyscypliną artystyczną w jego pracy twórczej.

W 1971r.  Marian Gardziński rozpoczął pracę w siedleckiej uczelni, wówczas Wyższej Szkole Nauczycielskiej. Zorganizował Pracownię Plastyki, którą przez wiele lat kierował. Działania dydaktyczne podporządkował celowi jego zdaniem nadrzędnemu – jakości kształcenia. Z realizacji tego celu wynikały  działania polegające na tworzeniu atrakcyjnych dla studentów programów nauczania, oraz udoskonalaniu  infrastruktury.

Posiadał osobowość łączącą w sobie dwie cechy- wielką wiedzę i umiejętności plastyczne oraz pasję pedagogiczną - co zjednywało mu szacunek studentów i współpracowników. Gardziński wprowadzał podczas zajęć niepowtarzalną atmosferę, atmosferę skupienia i chęci poszukiwania niekonwencjonalnych rozwiązań, oczywiście nie zaniedbując podstaw warsztatowych. Studia plenerowe, organizowanie wystaw twórczości studentów i nie kończące się dyskusje o  kolorze, formie czy kompozycji - to nie były zajęcia – to były spotkania z  Twórcą.

Potrafił zainteresować studentów sztuką  w stopniu pozwalającym im na bycie, po zakończeniu studiów, wrażliwym jej odbiorcą,  a nawet twórcą. Swoją pasję, szacunek dla wykonywanej pracy,  przekazywał swoim współpracownikom.

W latach 1976-1981 pełnił funkcję przewodniczącego Delegatury Siedleckiej Związku Polskich Artystów Plastyków. Jego działalność  polegała na zaktywizowaniu siedleckiego środowiska artystycznego. Organizował plenery dla twórców związanych z Siedlcami oraz artystów z innych ośrodków. Był kuratorem wystaw indywidualnych i zbiorowych.

Począwszy od lat 80. XX w. starał się stworzyć warunki właściwe do prowadzenia przedmiotów zaawansowanych technologicznie jakimi są rzeźba i ceramika. Dzięki jego staraniom w przestrzeni Naszej Uczelni powstały dwie pracownie, a zajęcia w nich prowadzone cieszyły się dużym zainteresowaniem studentów. Na bazie jednej z nich utworzono nową pracownię rzeźby przy obecnym gmachu Wydziału Humanistycznego. Autorem projektu jest architekt Witold Benedek z którym Gardziński konsultował powstanie wzorcowej infrastruktury specjalistycznych pracowni plastycznych od pracowni malarstwa, grafiki po pracownie multimedialne.

ARTYSTA,  PEDAGOG,  ORGANIZATOR  ta TRIADA aktywności Mariana GARDZIŃSKIEGO miała  znaczący wpływ na dzisiejszą pozycję, jaką zajmują sztuki plastyczne w procesie dydaktycznym naszej Uczelni. 

Fotogaleria